حسرت ...دریا

... آخرین اطلاعات منتشرشده درباره «بهانه ...دریا» را در ادامه بخوانید. بماند که ندارمت !بماند که هنوز دلم برایت تنگ است ...بماند که هر شب ،شب بیقراری و آه است هنوزبماند که هر روزم شب و هر شب روزاست بی تو ...بماند که هنوز در گوشم صدای تو می پیچید وقتی با م مالکیت صدایم می کردیصدا کن مرا ...بماند که نیستی آرامم کنیبماند که رفتی و تاوان رفتنت را من پس دادم ...بماند که دستانم سرده  بی ...بماند که دوستت دارم هنوز ...بماند که یادت همیشه با منه ...اما  تو بگو من با این همه مانده هایت چه کنم ادامه مطلب

بیا ... در این مطلب، جزئیات مربوط به «بیا همین امروز ...دریا» ارائه شده است. بیا همین امروز یکدیگر را دوست داشته باشیم ...همین امروز که بوی پاییز می آید  هوا کمی خنک تر شده استبیا امروزهمه ی دوست داشتن هایمان را خرج یکدیگر کنیم ...فردا شاید دوباره جنگ شوددوباره مردی دیوانه ومجنون قدرت از شرق یا غرب به پا خیزد،فرقی نمی کندبیا همدیگر را دوست داشته باشیمهمین امروزکه باد نویدپائیز را می دهدهمین ساعت که می خندیو شکوفه های لبخندت پاییز را به سخره می گیرند...پ.ن : دردم از یار است و درماادامه مطلب

دیگر...دریا در این گزارش، تازه‌ترین اطلاعات درباره «پاییزی دیگر...دریا» را می‌خوانید. پاییز وفا دارترین فصل خداست ...حافظه ی خیس  خیابان های شهر را همیشه همراهی می کندلعنتی ،هی می بارد ،می بارد...و هر سالعاشق تر از گذشته هایش ،گونه های سرخ درختان شهر را می بوسد و لرزه می اندازد به اندام درختانو چقدر دلتنگ می شوند برگ های عاشقبرای لمس تن زمینکه گاهی افتادننتیجه عشق استخود خود ع ش ق پ.ن: امسال با کرونا عحب پاییز عجیب و غریبی در راه استبی دستهایت ...بی قدم زدن در باران ...بی بوسیدن گونه هایادامه مطلب

پاییز وفا دارترین فصل خداست ...حافظه ی خیس  خیابان های شهر را همیشه همراهی می کندلعنتی ،هی می بارد ،می بارد...و هر سالعاشق تر از گذشته هایش ،گونه های سرخ درختان شهر را می بوسد و لرزه می اندازد به اندام درختانو چقدر دلتنگ می شوند برگ های عاشقبرای لمس تن زمینکه گاهی افتادننتیجه عشق استخود خود ع ش قپ.ن: امسال با کرونا عحب پاییز عجیب و غریبی در راه استبی دستهایت ...بی قدم زدن در باران ...بی بوسیدن گونه هایت ... بی ... ادامه مطلب

اما تو بگو دوستی ما به چه قیمت؟
امروز به این قیمت، فردا به چه قیمت؟

ای خیره به دلتنگی محبوس در این تُنگ
این حسرت دریاست تماشا به چه قیمت؟

یک عمر جدایی به هوای نفسی وصل
گیرم که جوان گشت زلیخا، به چه قیمت؟

از مضحکه ی دشمن تا سرزنش دوست
تاوان تو را می دهم اما به چه قیمت؟

مقصود اگر از دیدن دنیا فقط این بود
دیدیم، ولی دیدن دنیا به چه قیمت؟

فاضل نظری

 من تاریخ آن شبهایی را که تا صبح از عمق وجودم گریستم

دقیق بخاطر سپرده ام...

نه بخاطر حادثه آن شب ....

بلکه برای صبح بعدش و صبح های دیگر ...

برای آدم دیگری که بعد آن شب به آن تبدیل شدم ...

بخاطر روی دیگر سکه ی شما آدم نماها ....

آه ...

 دلم تنگ شده برای دریا ...  برای خودم

بماند که ندارمت !بماند که هنوز دلم برایت تنگ است ...بماند که هر شب ،شب بیقراری و آه است هنوزبماند که هر روزم شب و هر شب روزاست بی تو ...بماند که هنوز در گوشم صدای تو می پیچید وقتی با م مالکیت صدایم میادامه مطلب

قهوه هایم این روز ها تلخ تر شده است

و سردتر می نوشم

دلم اما ...

نه به خودم قول دادم چیزی از دلتنگی هایم نگویم ...

پ.ن: تلاش کردم هم زبانی برای یاسم بیاورم اما ورق برگشت ... یا خدا نخواست

آذر می آید

که روی لبهای پاییز

انار بگذارد

و او را

به دستهای یلدا بسپارد

...

پ .ن : نکند

فکر کنی در دل من یاد تو نیست ! ...

تولدت مبارک .

من آن موجم که آرامش ندارمبه آسانی سر سازش ندارمهمیشه در گریز و در گزارمنمیمانم به یکجا . بی قرارمسفر یعنی من و گستاخی منهمیشه رفتن و هرگز نماندنهزاران ساحل و نادیده دیدنبه پرسشهای بی پاسخ رسیدنمن از ادامه مطلب

....

هیچ چشمی
تابوت زن را
تا انتهای جاده دنبال نکرد
تنها یک خاطرهی بیجان
از میان چند کوچه گذشت
و ماه
در سکوت
سوگواری کرد

پ.ن: باران شمال هم امشب به استقبال پائیز آمده

پائیز ...

این مهر هم با بی مهری داره از راه می رسه...!!!؟

شبیه کسی شدم

که پشت دود سیگارش با خود می گوید

باید ترک کنم ...

سیگار را

خانه را

زندگی را

و باز پکی دیگر می زند ...!!!

پ.ن: باورم را به من برگردان

...

...بخاطر دستان خالیم

که بی اجر مانده اند

بخاطر باید هایی که نیستند

بخاطر خاطرات کوچک و بزرگم

بخاطر تمام کوچه هایی که با تو هم قدم شدم

بخاطر دست هایی که خالی ماند

دیشب تمام خاطره ها را گریستم ...

من عشق را در لفافه حصار کردم

دستانم دیگر برای گرفتن هیچ دستی گشوده نشد

در عوض کسی دریا را سنگسار نمی کند

دایره در دایره ها غرق نمی شود ...

می دانی آه ...

نه میتوانیم بمیریم، نه میتوانیم زندگی کنیم

نه میتوانیم همدیگر را ببینیم، نه میتوانیم همدیگر را ترک کنیم

به تنگنای عجیبی افتادهایم

از کتاب گوشهنشینان آلتونا

ژان پل سارتر