آدم ها - بی فاصله -از کنار لحظه هایت عبور میکنندو تو نقطه چین هایت را به صدای قدم هاشان می دوزیو بازعابری در کنج تنهایی هایتگل نرگس میکاردنقطه به نقطه. . . + نوشته شده در دوشنبه یازدهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت ۵:۶ ب.ظ توسط ...دریا |

برنده انتخابات دنياي من مي شود هر بار "نبودنت" بي پوستر و بنر و مناظره بي شربت و شيريني و نبات بي شام و ناهار و اتوبوس هاي پر از آدم حتي بي آنكه " كانديدا" شود وقتي كه " تو" انتخاب من باشي و من فتنه اي هستم كه در حصر خانگي ام و من هنوز هم به عشق ایمان دارم به دستانت ... ایمان دارم!؟ + نوشته شده در س...

اعتماد مث دومینو میمونه خیلی طول میکشه تا بچینیش ولی خراب کردنش فقط چند ثانیه است ... + نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم تیر ۱۳۹۶ساعت ۱:۳۲ ق.ظ توسط ...دریا |

سربازانِ شاعر، روی کاغذ می جنگند، روی کاغذ می افتند، و روی کاغذ می میرند.... روی کاغذ، شاعر، دیکتاتوری ست که می خواهد با واژه هایش جهان را فتح کند... |کامران رسول زاده| + نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم تیر ۱۳۹۶ساعت ۲:۷ ق.ظ توسط ...دریا |

از یک جایی به بعد می فهمیکه رفتن ها از سادگیِ اولین آمدن ها هم ساده تراند ! رفتن، تعریف ندارد آداب خاص خودش را ندارد رفتن ها، خبر نمی دهند! زمان ندارند ... شبیه امدن ها نیستند که بدانی چه ساعتی برای تلفن زدن خوب است و چه بهانه ای برای هم صحبتی بهتر! رفتن ها، شبیه آمدن ها نیستند که بلیت ِ اضافی سینما...

دلم حضور مردانه می خواهد !!! نه اینکه مرد باشد . نه ! مردانه باشد .... حرفش ٬ قولش ٬ فڪرش٬ نگـاهش٬ قلبش آنقدر مردانه که بتوان تا بینهایت دنیا به او اعتماد کرد تکیه کرد ...! حتی با خیال دستهایش ... + نوشته شده در چهارشنبه هجدهم مرداد ۱۳۹۶ساعت ۲:۴۱ ب.ظ توسط ...دریا |

به گمانم کوچه های بن بست همان خیابان های غمگینی هستند که از رسیدن به تو نا امید شده اند وقتی پاهایت یاری نکند “بن بست” همان جاییست که ایستاده ای ! ... بی

پاییزِ بیقرار؛ دردهای بیشمار؛ قهوه های تلخِ سرد؛ چشم های انتظار؛ مانده از تو یادگار...

عادتم کرده ام هر شنبه، را بدون گرمی دستانت آغاژ کنم هر شنبه اعتراف کنم نداشتنت را هرشنبه اعتراف کنم هنوز هم دوستت دارم ... مهم نیست برایم که تمام هفته به فراموش کردنم عادت کردی!

من آن تکه ی آخر پازلم گمشده ام و ارتباطی بی معنا روی میز باقی ست... پ.نٔ: پاییز آمد و تو از فصل ها هم بی وفا تری!

کاش می شد حال خوب را، لبخند زیبا را بعضی دوست داشتن ها را و بعضی روزها را خشک کرد لای کتاب گذاشت و نگهشان داشت کاش ...

به انتهای تابستان چشم دوخته ام... شايد سرِ مهر بيايد...! پ.ن: خوب است شهر هوای تو را دارد ...

به آخر رسیده ای و تیغ که به شاه رگ ت رسید دیگر نمی بـــــــــــــــــــــــــــــــُـــــــــرد...

دستم به پنجشنبههای خیالت نمیرسد مشغولِ عصرِ جمعهیِ دلتنگیِ توام... ...

برای آمدنت گل های بهاره چیده ام برای آمدنت بهار را اصلا خودم بهار شده ام تا بیایی... می آیی؟!

مرا از لبهایت پُر کن از طعم گس بی پایان نبودنت از دستانت که حلقه کرده ای دور کمر باریک فنجان؛ مرا از تکرار صدای جیغ صندلی کهنه ی خالی روبرو پُر کن لب به لب؛ لب به لــــــــــــــــــــــــــــــــــب

شهریور عاشق انار بود اما هیچ وقت حرف دلش را به انار نزد اخر انار شاهزاده ی باغ بود تاج انار کجا و شهریور کجا ! انار اما فهمیده بود میخواست بگوید او هم عاشق شهریور است اما هر بار تا می رسید فرصت شهریور تمام میشد نه شهریور به انار میرسید و نه انار میتوانست شهریور را ببیند دانه های دلش خون شد و ترک برد...

ردیف انگشتانت بی صدا در دستگاه شور با یک نگاه در آغوشم غلطید...

تا شهریور روزهای سبزش را در تقویم، میگذراند تو هم بیا..! میترسم ورق برگردد روزگار، آن روی زردش را زودتر نشان بدهد و تو هنوز راه رفته را کوتاه نیامده باشی! بیا که بادها دست فصلها را خواندهاند و خبر از پاییز زودرس میدهند. پائیز ...بی